เพื่อนสนิท


… เพื่อนสนิท

… ก็คือ

เพื่อนธรรมดาๆคนนึง   ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป

… ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง

ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น

… ถึงจะมาสนิทกันได้

… บางที อาจไม่ใช่นิสัย

… บางที อาจไม่ใช่หน้าตา

… บางที อาจไม่ใช่ฐานะ

… บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้

… แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น  มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี

. .

… บางครั้ง

… เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป

.. เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย

… บางครั้ง

… นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน

… น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด

… บางครั้ง

… ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย

… เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้

… บางครั้ง

…ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้

… ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่

บอกเป็นนัยๆว่า

กรูอยู่ตรงนี้

ชอบคำๆนึงที่บอกว่า

. . . . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . .

. . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . .

…เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ

… มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน

ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน

.. ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย

… แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก

… เพื่อน … จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที

… ไอ่เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว

… ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆมันไปทุกที

… เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที

…  ก็ตอนอกหักนู่นแหละ

… ก็เคยคิดเหมือนกันนะ

… ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง

… คงจะประมาณว่า

… ‘แม่ง … พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน’

… นี่ กะกรูไม่เคยช่วยห่ าไรเลย ทีกะแฟนแมร่งแทบถวายหัว’

… ‘ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด’

… คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

… เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก

… ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย

…นานๆถึงจะได้คุยกันที

… แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา

… นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน

…   อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน

… ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วผมก็จะไล่มันกลับไปนอน

… ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น

… ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว

… แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า

… ‘เพื่อน

คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ’

… ‘แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ ‘

… ‘เพื่อน’

… ‘คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา ‘

. . . ‘แ ต่ เ ป็ น ค น ไ ม่ มี วั น ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ร า ล้ ม ลง

ไ ม่ ว่ า เ ร า จ ะ ไ ป

เ จ็ บ ม าจ า ก ไ ห น . . .