สุขสันวันเด็กแห่งชาติ


วันนี้วันเด็กแล้วสินะครับ  คิดถึงตอนเด็ก ๆ จังเลย  เคยวิ่งเล่นที่โรงเรียน มีเพื่อน  มีคุณครูที่ใจดี

เด็กเป็นวัยที่ดูใสซื่อ บริสุทธิ์  ไร้มนทินแห่งชีวิต  คิด  ๆ  แล้วก็เศร้าใจนะครับ  พอเราโตขึ้น งานเยอะขึ้น พบเจอผู้คนและปัญหาต่างๆ  มากมาย ผ่านพ้นสิ่งต่าง ๆ ทั้งดีและร้าย  จนมาวันนี้ เรากลับย้อนมองดูัตัวเองในวัยเด็ก   ดูเหมือนอะไร ๆ  จะเปลี่ยนไปหมด  ความคิด  ความรู้สึก  ความสามารถ และการมองโลก   อะไรหนอ?  ทำให้เราิเปลี่ยนไปขนาดนั้น

บางที่กิเลศตัณหา สิ่งที่หนาแน่นก็อาจจะเป็นสิ่งที่หนึ่ง ที่ทำให้คนเรารู้สึกเศร้าหมอง  เหมือนตัวเองสกปรกลงไป   ไม่เหมือนวัยเด็กที่เหมือนผ้าขาว   ไม่มีอะไรเปรอะเปื้อน  นี่ละมั้งธรรมดาของชีวิตล่ะเพื่อน ๆ  เอ๋ย

คิดถึงเพื่อน ๆ  ครับ     ใครมาพบ Blog แห่งนี้แล้ว  ก็มาทักทายกันบ้าง   ผมมีนามว่า (มั้ง)  นะครับ  ชื่อบนดอยน่ะ  ^^  หลาย ๆ คนคงจะลืมกันแล้วล่ะ   แต่ก็คิดอยู่นะว่า  จะมีไหมสักคนที่นั่น  ที่โรงเรียนบ้านห้วยน้ำอุ่น  ที่ยังจำมั้ง คนนี้ ได้    …